داروهای نارسایی قلبی قسمت ۲

دی ۱۲, ۱۳۹۵ 230 3 بدون دیدگاه

توضیحات

این ستونی که اینجا اسم میذارم داروهایی رو معرفی می کنه که کمک می کنن فشار وارده به قلب کمتر بشه. دارو باید هم انقباض عروق و هم تجمع مایعات رو کاهش بده. جلوگیری از تجمع مایعات نه تنها فشار قلب رو کم می کنه بلکه میزان خونی که قلب باید پمپاژ کنه رو هم کاهش میده. احتمالا معروف ترین دارویی که اسمش رو شنیدید مهارکننده ACE هست، یعنی جلوی تاثیر این آنزیم رو می گیره. این داروها جلوی تولید آنژیوتانسین ۲ رو می گیرن یعنی که تولید آلدوسترون، انقباض عروق و تجمع مایعات هم متوقف میشه. داروی بعدی مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین ۲ نام داره. بعضی وقت ها با وجود داروی مهارکننده توی خون باز هم تولید آنژیوتانسین ۲ متوقف نمیشه پس تنها کاری که می تونیم بکنیم جلوگیری از ترکیب آنژیوتانسین ۲ با گیرنده هاش هست. داروی دومی که نام بردم کمک می کنه آنژیوتانسین ۲ با گیرنده ها ارتباط برقرار نکنه و درنتیجه آلدوسترونی هم تولید نشه. پس این دارو هم ۲ تا کاری که می خوایم رو انجام میده. سومین دارو ضدآلدوسترون نام داره. این دارو با گیرنده هایی ارتباط برقرار می کنه که مولکول های معمول مثل آلدوسترون با اون ها باید ارتباط برقرار کنن. اما هیچ کار یا فعالیتی انجام نمیده. درواقع یک مثل یک مولکول مزاحم می مونه که فقط باعث میشه آلدوسترون ها نتونن جذب گیرنده ها بشن. این دارو هم انقباض عروق رو کاهش میده و تجمع مایعات رو به حداقل میرسونه. داروی بعدی مسدودکننده بتا نام داره که مکانیزم متفاوت و بسیار مهمی داره. گیرنده های بتا معمولا روی بافت شریان ها و مجاری هوایی پیدا میشه. اگه اپینفرین یا آدرنالین جذب اون بشه باعث انقباض عروق میشه پس اگه مسدودکننده بتا استفاده بشه انقباض عروق به حداقل میرسه. قبلا گفتیم که تو کاهش تولید رنین هم نقش داره اما نقش اصلی اون کاهش انقباض عروقه. داروی بعدی پپتید ناتریورتیک نوع B هست که می تونه تجویز بشه اما معمولا توسط خود بدن تولید میشه. وقتی تولید میشه که قلب کشش زیادی حس می کنه و خون بیش از حد یکی از بطن ها یا دهلیزها رو پر کرده. هدف بدن از تولید این پپتید اینه که مایعات دفعی بدن رو افزایش بده. درواقع این دارو کلیه رو تشویق به جذب مواد حل شده در محلول می کنه. این کار باعث میشه آب به دنبال محلول بره و ادرار افزایش پیدا کنه. افزایش دفع مایعات همزمان انقباض عروق رو کاهش میده و فشار وارده به قلب رو کم می کنه چون به اندازه قبل مایعات داخل گردش خون وجود نداره. آخرین دارویی که معرفی می کنم ادرارآورها هستن. کارهای بسیار مختلفی انجام میدن به همین دلیل وارد جزئیات همه مکانیزم ها نمیشیم. فقط بدونید که این دارو میزان دفع مایعات رو زیاد می کنه، یعنی مایعات بیشتری وارد کلیه و از اونجا خارج می کنه. راه های دیگه ای هم برای کمک به عملکرد قلب وجود داره مثل افزایش انقباض. یعنی کاری کنیم قلب با قدرت بیشتری پمپاژ کنه. اگه به بطن کمک کنیم پمپاژ سریع تری انجام بده پس خون بیشتری وارد گردش خون میشه. یک داروی معروف برای این کار دیگوکسین نام داره. این دارو باعث میشه کلیسیم بیشتری تو بافت ماهیچه های قلب باقی بمونه. کلسیم کمک می کنه قلب راحت تر منقبض بشه پس بودن اون توی قلب مفیده. آخرین دسته دارویی برای درمان نارسایی قلبی، ضدانعقاد خون ها هستن. هنگام نارسایی قلبی ممکنه به دلیل سرعت کم جریان خون، لخته های خون ایجاد بشه. اگه این لخته ها حرکت کنن و جای دیگه ای بشینن می تونه خیلی خطرناک باشه. پس تنها کاری که میشه کرد جلوگیری از انعقاد خونه و این دارو این کار رو انجام میده.

پزشکی