عفونت استخوان

دی ۱۲, ۱۳۹۵ 740 9 بدون دیدگاه

توضیحات

عفونت استخوان معمولا توسط ارگانیزم های ریزی مثل باکتری تو استخوان یا مغز استخوان رشد می کنه. ۲ راه اصلی برای ایجاد این عفونت وجود داره. اولین عامل زخم بازه. اگه استخوان تو معرض هوا، آب یا کثیفی قرار بگیره توی بافت نفوذ کرده و عفونت ایجاد می کنه. افراد دیابتی معمولا روی پای خود زخم های باز و عفونی دارن. جراحی های ارتوپدی مثل پروتز، پیوند زانو، نصب میله با پیچ و مهره میتونه جای ایده آلی برای رشد باکتری باشه. دومین عامل این عفونت از طریق گردش خونه. باکتری ها توی خون می چرخن تا جایی برای نشست پیدا کنن. این نوع عفونت، هماتوژن نام داره. تو این نوع عفونت معمولا باکتری زخم دیگه ای توی بدن می چرخه و یک نقطه دیگه از بدن ثابت میشه. عامل عفونت هرچیزی که باشه، شروع به خوردن استخوان می کنه و علائمی مثل درد، مرگ استخوان، ایجاد دمل و کاهش عملکرد داره. عفونت تا چندین روز بعد از شروع توی تصویر اشعه ایکس دیده نمیشه. شاید زودتر از این زمان توی تصاویر  MRIو سی تی اسکن دیده بشه. آزمایش خون هم اهمیت زیادی داره. گلبول های سفید معمولا زیادن. اگه عفونت استخوانی صد در صد نباشه آزمایش هایی مثل ESR و CRP گرفته میشه. اگه درصد اون ها بالا باشه به احتمال قوی عفونت وجود داره. تو طول مدت درمان میزان این آزمایش ها افت پیدا کنه یعنی که درمان نتیجه داده. درمان به فاکتورهایی مثل سن بیمار، استخوان عفونی شده، وجود یا عدم وجود دمل چرکی و بافت مرده و محل ایجاد عفونت بستگی داره. برای درمان معمولا یک جراحی انجام میشه، استخوان یا بافت عفونی برداشته میشه تا کامل از بین بره. نمونه برداشته شده چندین روز تو آزمایشگاه مورد بررسی قرار می گیره تا مشخص بشه چه نوع آنتی بیوتیکی برای کشتن اون لازمه. تا وقتی نتیجه آزمایش معلوم بشه پزشک ها براساس تجربه و دانش خود آنتی بیوتیک مناسب رو تجویز می کنن. این نوع تجویز، درمان تجربی نام داره. براساس نوع باکتری هایی که قبلا مواردی مشابه مورد فعلی به وجود آوردن دارو تجویز می کنن. آنتی بیوتیک معمولا تا چند هفته بعد جراحی به صورت تزریقی مصرف میشه.

پزشکی