gggg

ساخت قاب ساعت با CNC

دی ۳۰, ۱۳۹۵ 1658 31 بدون دیدگاه

توضیحات

توی این قسمت ساخت قاب ساعت رو با برنامه CNC به شما یاد میدم. بعضی افراد اعتقاد دارن انجام این کارها به صورت دستی راحت تره. در پایان ویدئو می تونیم تصمیم بگیریم. قابی که امروز می بینید بزرگه. طول اون ۱۴ اینچ و این ضلع ۱۰ اینچه. مشکل اینجاست که ماشین من محیط کاری به این بزرگی داره. شاید فکر کنید که باید ماشین بزرگ تری بخرم که راه حل خوبیه اما پایدار نیست. خیلی زود با قطعات مختلفی کار می کنم و باید دوباره ابزار جدید بخرم. پس باید راه حل هوشمندانه پیدا کنم. از نزدیک نگاهی به قطعه می کنم. تصور کنید ماشین من اینقدر فضا داشت. می تونم از تقارن راستای این خط استفاده کنم، این نیمه رو کار کنم، قطعه رو بچرخونم و طرف بعدی رو کار کنم اما دستگاه من تا این نقطه نمیرسه. درواقع وقتی اندازه گرفتم و تصور کردم که ماشین رو تا لب مرز ببرم که البته دوست ندارم این کار رو بکنم، تا اینجا بیشتر نمیاد. تو ضلع Y می تونم تا اینجا بیام. پس اینجا رو کار می کنم و ماشین رو تا جایی که میرسه پیش می برم. بعد قطعه رو به چپ می چرخونم و این طرف رو کار می کنم. سپس کل قطعه رو برمی گردونم و با استفاده از همون مسیر اینجا رو کار می کنم. با وجود تمام قطعات ریزی که وجود داره مثل عقربه و پیچ این کار ممکنه. اما چطور مطمئن بشیم وقتی این جابجایی صورت می گیره، همه چیز بعدا سر جای خودش برمی گرده و ثابت میشه؟ چون اگه نشه به مشکل می خوریم. می دونید که روی ماشینم ۱ صفحه حفره دار برای کارهای ثابت دارم. روی این صفحه جدیدی که می خوام بسازم چندتا حفره میذارم که باعث میشه به صفحه ثابت دستگاهم وصل بشه. این حفره ها هستن که نقاط حساس رو مشخص می کنن. ۱ ردیف اینجا و ۱ ستون اینجا میزنم. فاصله هر حفره با بعدی ۱ اینچه. با این کار می تونم صفحات رو متصل کنم، پیچ کنم و کارم رو انجام بدم. وسط کار پیچ ها رو باز می کنم، صفحه رو ۳ اینچ به چپ می چرخونم و دوباره محکم می کنم. این کار نقاط کار رو دقیق حفظ می کنه. برای اتصال خود قاب به صفحه هم ۲ تا حفره دیگه میزنم. ابتدا با ماشین بزرگ اینجا رو خالی می کنم، سپس این فضا رو خالی می کنم. وقتی اینجا رو برش بدم پیچ ها رو باز می کنم و جابجایی صورت می گیره. وقتی صفحه جابجا بشه برنامه هنوز فکر می کنه مختصات سر جای اولیه هستن که اشتباهه. خیلی راحت با دادن عدد ۳ به X به برنامه اعلام می کنم که جابجا شده. عدد ۰ هنوز سر جای خودشه. لازم نیست برنامه بدونه چه تغییری انجام شده. وقتی روی این نقطه کار می کنم همه چیز به مختصات X و Y و ۰ مربوطه. بعد از این کار کل صفحه رو برمی گردونم، با استفاده از حفره ها می تونم دقیقا پیچ ها رو ببندم. دوباره با مسیر ابزاری این قسمت رو برش میدم. حالا بریم سراغ کار. اول باید مختصات ۰ رو پیدا کنیم. برای سوراخ کردن این نقاط ابزار من کار ضربه رو انجام نمیده اما می تونم ابزار رو هدایت کنم تا دقیقا نقطه رو پیدا کنه. همه پیچ ها باید سرجاشون بسته بشن. ابتدا با دریل بزرگم این حفره رو بالای قاب ایجاد می کنم. تو هر چرخش ۱ سوم عمق رو ایجاد می کنم پس ۳ دور باید بچرخه. الان به عمق اصلی رسیدم سطح آلومینیوم رو می تونید ببینید. حالا پروفیل قاب رو برش میدم. باز هم با هر چرخش ۱ سوم عمق رو ایجاد می کنم. دستگاهم توان بیشتر از این نداره. دور دوم رو شروع می کنم. همونطور که می بینید کمی از مواد لبه رو جا گذاشتم. در آخر تو جهت برعکس این ها رو تمیز می کنم. طرف چپ قاب تموم شده. وقتش رسیده سفحه رو ۳ اینچ بچرخونیم. پیچ ها رو باز می کنم، صفحه رو برمی دارم. از روی حفره چهارم می بندم. همه چیز رو دقیقا مثل اول ببندید. مقادیری که به برنامه دادم رو می بینید. حالا باید نوک راست قاب رو کار کنم. از نزدیک ببینید. این دور آخره چون دارم لبه رو تمیز می کنم. فقط ۱ کار دیگه مونده. صفحه رو باز کنم و اون رو پشت و رو کنم. از مسیر ابزاری قبل استفاده می کنم. این هم از لحظه سرنوشت ساز. الان معلوم میشه تکنیک ما چقدر نتیجه داده. چندتا برآمدگی ۱ هزارم اینچی دیده میشه که راحت با سنباده رفع میشه. زیر دستم اصلا حس نمیشه. این لبه ایه که سنباده و پولیش شده. می بینید که بعد چند دقیقه چقدر تغییر می کنه. این خراش هایی که الان می بینید فقط زیر ذره بین دوربین دیده میشه. با چشم غیرمسلح دیده نمیشه. البته این فقط برای نمونه بوده. وقتی قاب واقعی بسازم هیچ خراشی دیده نمیشه. قاب دوم برای پشت ساعته. این پروژه تموم شد. نمی دونم بتونم بگم CNC راحته یا کار دستی. اما به این نتیجه رسیدیم که کار با CNC راحت نیست.

مشاغل